چقدر زود میکذرد...

چقدر زود می گذرد و چقدر من در لحظه ها درجا میزنم...

این را با خودم میگویم گاهی و همیشه همسر خلافش را ثابت میکند!که تو چه میدانی خدا برایمان چه خواسته و تو سوزنت همیشه روی خواسته هایت گیر میکند !خب خدا خودش میداند و بس.تو فقط تلاشت را بکن!

حالا من دارم تلاش میکنم و دیگر آن حس درجا زدن در من نیست و زندگی بهتر است...خیلی چیزها عوض شده نسبت به اول امسال و این مرا راضی میکند کمی ولی کافی نیست...خیلی چیز ها هست که باید تغییر کند و من هنوز کمک می خواهم از او...

من همیشه کمک خواسته ام و می خواهم.

پ.ن: هنوز منتظریم...

پ.ن 2 : راضیم به رضای تو

پ.ن 3 : باز هم مینویسم..